Stilteweekend.

IMG_8139 IMG_8150

Vlak voor de kerst schreef ik deze blogpost over een wandeling in stilte. Wat ik toen al wist, was dat het niet bij deze stiltewandeling zou blijven. In het weekend van Valentijn ben ik namelijk een weekend in stilte geweest. Over deze bijzondere ervaring vertel ik jullie vandaag meer.

Op een prachtige locatie in Friesland organiseerde Ramona van Stille Verhalen dit stilteweekend. Er werd heerlijk voor ons gekookt door Marianne, we konden fijne yogalessen volgen van Melanie en er waren begeleide stiltemomenten- en wandelingen. Daarnaast was er een haardvuur en kreeg ik ook nog een massage. Deze opsomming klinkt al fantastisch, toch?

Samen met 9 andere vrouwen heb ik van al dit moois in stilte mogen genieten. Ik schreef de eerste avond in mijn boekje op dat ik had verwacht dat het onwennig zou zijn. Dat ik zou moeten lachen van ongemakkelijkheid en mijn hoofd overuren zou maken. Maar niks was minder waar. Ik zat op de bank met mijn boek en ik dacht aan niks. Nee, echt, aan niks.

De afgelopen tijd heeft voor mij veel in het teken gestaan van delen, praten en mensen leren kennen. Ik vond het zo’n verademing dat ik nu al de andere vrouwen niet hoefde te leren kennen. Hoe interessant ze ook waren, ik kon ze geen vragen stellen en hoefde vooral zelf niks te delen. Het sociale aspect, en zeker het sociaal wenselijke, viel helemaal weg. Helpen met de borden op te ruimen en kijken of iedereen nog wat te drinken wilde, het hoefde niet.

IMG_8152 IMG_8151

‘Want wanneer ik je mis, weet ik weer hoe goed het is (ohoh), dat jij bestaat.’

Dit liedje van Claudia de Breij (en Waylon), op repeat, 3 dagen lang in mijn hoofd. Gek werd ik ervan. Er waren geen geluiden, behalve het knisperen van het haardvuur en gerommel uit de keuken, alleen het geluid van mijn gedachten. En mijn gedachten dwaalden telkens af naar dit nummer, opnieuw en opnieuw. Om er van af te komen heb ik het liedje uitgeschreven, wat gelukkig hielp. (dus een tip!)

Wat ik fijn vond was dat Ramona aan het begin van het weekend benadrukte dat er niks moest. Alles was vrijwillig en er hoefde dus ook niks te gebeuren of te veranderen. Er gewoon een weekend zijn, als cadeau voor jezelf. Zo heb ik het ook zeker ervaren.

Ik kwam er tijdens het weekend achter dat ik veel met de ander bezig ben. Als iemand onrustig was of heen en weer liep raakte ik afgeleid van mijn boek of waar ik dan ook mee bezig was. Ik vind het lastig om op zulke momenten mijn energie bij mij te houden en niet te worden beïnvloedt door een ander. Tijdens het weekend werd ik hier bewust van en vanaf dat moment heb ik mij (of tenminste, geprobeerd) te focussen op mezelf en waar ik mee bezig was. Nu, een week later, hou ik dit nog steeds in mijn achterhoofd.

Een heerlijk weekend dus, in het teken van mezelf.

Liefs,

Susan

Zijn jullie nieuwsgierig geworden wat stilte met jullie zou doen?

4 reacties

  1. Wat interessant! Ik wist niet eens dat dit bestaat. Klinkt heel ontspannend, leuke ervaring ook!

    1. Author

      Was zeker interessant:)! Ik had er ook nog niet echt veel over gehoord, wel van allerlei andere soorten ‘retreats’. Zeker de moeite waard!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *